Over/About

De fascinatie voor restmateriaal in de breedste zin van het woord is een belangrijke drijfveer binnen al mijn werken. Hergebruik en hercontextualisering van restanten van organische en anorganische materialen kunnen hernieuwde contouren geven aan vertrouwde voorwerpen.

Binnenwerk

Resten van lichamen, overblijfselen van het leven, het zijn structuren en organische vormen die pracht binnenin verderf kunnen blootleggen. Gefascineerd door de esthetiek van het fysieke materiaal van botten, ben ik begonnen met het aanleggen van een verzameling kadavers en skeletten. Door deze natuurlijke elementen uit hun oorspronkelijke context te lichten, ben ik in staat  om vanuit vergankelijkheid schoonheid te tonen. Ik haal mijn materiaal uit de natuur zelf om vervolgens de natuurlijke texturen te transformeren. De letterlijke opbouw van het organische materiaal neem ik als uitgangspunt. Door hierop in te zoomen en deze in concept uit te vergroten transformeert het natuurlijke ‘afval’ tot een nieuwe verschijning. Door het materiaal te bewerken geef ik een andere uitstraling aan herkenbare objecten door het meest kenbare te vervreemden. Tegenwoordig heerst er een zekere angst voor botten gekoppeld aan associaties met de dood, hoewel bijvoorbeeld in eerdere tijden het gebruik van beenderen als gebruiksvoorwerpen niet opmerkelijk was. Door hernieuwde waarde toe te kennen aan het afval van het leven, probeer ik te onderzoeken waar de grens tussen afkeer en fascinatie ligt, wanneer er gewerkt wordt met dode materialen.

 

Remains of bodies, remains of life, structures and organic forms that can expose beauty out of ruin. Fascinated by the aesthetics of the physical material of bones, I started building a collection of cadavers and skeletons. I try to show the beauty by letting out these natural elements from their original context. I take my material out of nature and then transform the textures. I take the literal structure of the organic material as a starting point. By zooming in and expanding them in concept, the natural “waste” transforms into a new appearance. By editing the material, I give a different look to recognizable objects by disposing of the most recognizable. Today, there is a certain fear of bones linked to death associations, although in earlier times, the use of bones as objects of use was not remarkable. By granting renewed value to the waste of life, I try to investigate the boundary between aversion and fascination when working with dead materials.